ЗУХВА́ЛЕЦЬ, льця, чол. Зухвала людина. — Ви скажіть сьому зухвальцю, Що тепер настає день суду (Леся Українка, I, 1951, 384); Очі всіх шукають маленького зухвальця, що дозволив собі насміятися із старших (Олексій Полторацький, Дит. Гоголя, 1954, 156).
ЗУХВАЛЕЦЬ
Тлумачення слова