СИ́ЛКА, и, жін. Пестл. до сила 1. Ой дав мене батько та з багатого дому, Виробила силку, та не знаю за кого? (Українські народні пісні, 2, 1965, 41); Ухопив Марусяк Андрія, здавив полонинською силкою коханою і, піднявши догори, вдарив об землю (Гнат Хоткевич, II, 1966, 199).
♦ Узяти (схопити) під (попід) силку (силки) кого — те саме, що Узяти (схопити) під (попід) силу (сили) (див. сила).
СИЛКА
Тлумачення слова