СЛАВОЛЮ́БСТВО, а, чол. Любов до слави, прагнення до неї. [Валент:] Чим прислужився я до слави бога? Чим сам собі я славу заслужив? [Мартіан:] Де ти навчився славолюбства? (Леся Українка, III, 1952, 288).
СЛАВОЛЮБСТВО
Тлумачення слова
СЛАВОЛЮ́БСТВО, а, чол. Любов до слави, прагнення до неї. [Валент:] Чим прислужився я до слави бога? Чим сам собі я славу заслужив? [Мартіан:] Де ти навчився славолюбства? (Леся Українка, III, 1952, 288).