РЮ́МАТИ, аю, аєш, недок., розм. Плакати. — Нас перекинув [візник], а сам ще й рюмає! — ще дужче розсердився пан (Агатангел Кримський, Вибр., 1955, 94); Жінка сиділа навпочіпки біля дочки, умовляла її: — Ну, Люсю, ну, золотко… Тато нас чекає… — Спатоньки, — рюмала Люся (Юрій Мушкетик, Серце.., 1962, 267).
РЮМАТИ
Тлумачення слова