ПРО́ТЕРЕБ, у, чол., діал.
1. Дія за значенням протеребити, протереблювати.
2. Місце, розчищене від лісу (дерев, кущів). Одійшла собі [Зоня] на протереб і лягла там у холодку під кущиком (Леся Українка, III, 1952, 651).
ПРО́ТЕРЕБ, у, чол., діал.
1. Дія за значенням протеребити, протереблювати.
2. Місце, розчищене від лісу (дерев, кущів). Одійшла собі [Зоня] на протереб і лягла там у холодку під кущиком (Леся Українка, III, 1952, 651).