ПРОРЕ́ЧИСТО, заст. Присл. до проречистий. Кожної весни проречисто і марно Ростить [природа] новий акант на мармурі колон (Микола Зеров, Вибр., 1966, 467).
ПРОРЕЧИСТО
Тлумачення слова
ПРОРЕ́ЧИСТО, заст. Присл. до проречистий. Кожної весни проречисто і марно Ростить [природа] новий акант на мармурі колон (Микола Зеров, Вибр., 1966, 467).