ПАРЛАМЕНТА́Р, я, чол.
1. Те саме, що парламентарій. Кваліфікація така Щоб дурно не пропала, Пан Асквіт знов парламентар На втіху лібералам (Василь Еллан, I, 1958, 283).
2. Те саме, що парламентер. — Ратуш горить? — чути було голоси.. — Післали [послали] парламентарів до Гаммерштейна (Іван Франко, VI, 1951, 338); Знадвору по одному входили карасунці на підмогу своєму парламентареві (Іван Ле, Міжгір’я, 1953, 102).