ОСЯ́ГНЕНИЙ, ОСЯ́ГНУТИЙ, а, е. Дієпр. пас. мин. ч. до осягнути. — Я не вірю в добро, осягнуте на злій дорозі (Павло Загребельний, Європа 45, 1959, 193); І перемога ця осягнена (Василь Еллан, II, 1958, 211); В дуже рідких випадках осягнута наукова істина ставала одразу надбанням людей (Знання та праця, 1, 1966, 4).
ОСЯГНЕНИЙ
Тлумачення слова