ОБЛУЩУВАТИСЯ, устьси, недок., ОБЛУЩИТИСЯ, иться, док.
1. Відпадати, осипатися дрібними частинками, шматками; лущитися. * Образно. — Самовпевненість облущилась із нього (Михайло Стельмах, Правда.., 1961, 468).
2. тільки недок. Пас. до облущувати 1.
ОБЛУЩУВАТИСЯ, устьси, недок., ОБЛУЩИТИСЯ, иться, док.
1. Відпадати, осипатися дрібними частинками, шматками; лущитися. * Образно. — Самовпевненість облущилась із нього (Михайло Стельмах, Правда.., 1961, 468).
2. тільки недок. Пас. до облущувати 1.