ОБЛАСНИ́К, а, чол., рідко.
1. розм. Працівник, діяч обласного масштабу;
// Особа, яка добре знає місцеві умови.
2. Прибічник обласництва.
ОБЛАСНИ́К, а, чол., рідко.
1. розм. Працівник, діяч обласного масштабу;
// Особа, яка добре знає місцеві умови.
2. Прибічник обласництва.