НАКА́ТАНИЙ, а, е. Дієпр. пас. мин. ч. до накатати 1—3. Вдяглася кригою ріка, лягла через неї дорога, накатана саньми (Літературна газета, 20.I 1939, 1);
// у знач. прикм. Утрамбований, укочений, утоптаний (про дорогу, колію і т. ін.). Машина рушила і, зразу набравши швидкості, помчала по м’якій, накатаній дорозі (Олександр Копиленко, Земля.., 1957, 37).
НАКАТАНИЙ
Тлумачення слова