НАДВЕРЕДЖА́ТИ, аю, аєш, недок., НАДВЕРЕДИ́ТИ, джу, диш, док., перех., розм.
1. Знесилювати, виснажувати фізично. Надвередити коня.
2. перен. Справляти сильне враження; вражати.
НАДВЕРЕДЖА́ТИ, аю, аєш, недок., НАДВЕРЕДИ́ТИ, джу, диш, док., перех., розм.
1. Знесилювати, виснажувати фізично. Надвередити коня.
2. перен. Справляти сильне враження; вражати.