МЛАДЕ́НЕЦЬ, нця, чол., заст., уроч. Мала дитина; немовля. Марія навіть не ховалась 3 своїм младенцем (Тарас Шевченко, II, 1953, 314); [Ярослав:] Насправді бог младенців умудряє (Іван Кочерга, П’єси, 1951, 34).
МЛАДЕНЕЦЬ
Тлумачення слова
МЛАДЕ́НЕЦЬ, нця, чол., заст., уроч. Мала дитина; немовля. Марія навіть не ховалась 3 своїм младенцем (Тарас Шевченко, II, 1953, 314); [Ярослав:] Насправді бог младенців умудряє (Іван Кочерга, П’єси, 1951, 34).