КРІПА́ЦЬКИЙ, а, е, іст.
1. Прикм. до кріпак1. Уранці на майдані.. зібралась у купу.. кріпацька громада (Панас Мирний, I, 1949, 378); Повставав [у палацах].. за бенкетом бенкет З дарової кріпацької праці (Павло Грабовський, I, 1959, 172); В’їздить бундючно на майдан Владар кріпацьких душ, їх пан (Микола Бажан, Роки, 1957, 242);
// Власт. кріпакові, кріпакам. Се була байдужність кріпацька (Ганна Барвінок, Опов.., 1902, 20).
2. Стос. до кріпацтва (у 1 знач.). Димитрій.. заклинався зовсім відмінити кріпацькі закони Бориса Годунова (Іван Ле, Побратими, 1954, 8); Почав [Базилевський] ще тугіше затягувати на Турбаях кріпацьку петлю (Олесь Гончар, Таврія, 1952, 193).