КРА́ТИ, крат, мн. (одн. крата, и, жін.).
1. розм. Клітки на чомусь. Тканина в крати.
2. діал. Ґрати (див. ґрати 1). Бренькіт замків затих, дрімали крати (Іван Франко, XIII, 1954, 103).
КРА́ТИ, крат, мн. (одн. крата, и, жін.).
1. розм. Клітки на чомусь. Тканина в крати.
2. діал. Ґрати (див. ґрати 1). Бренькіт замків затих, дрімали крати (Іван Франко, XIII, 1954, 103).