КІННО́ТА, и, жін., збірн. Кінне військо; кавалерія. [Хмельницький:] Дивись. Тут в лісі Тугай-Бей з ордою і наша кіннота (Олександр Корнійчук, I, 1955, 242); В огненному блиску шабель летіла не раз на ворога червона кіннота (Іван Цюпа, Україна.., 1960, 240).
КІННОТА
Тлумачення слова