КАРА́ТЕЛЬ, я, чол. Те саме, що каральник. [Любов:] Ідіть, ідіть в свій рай, не грайте ролі архангела-карателя! (Леся Українка, II, 1951, 75); Карателі ганялись по вулицях і городах за жінками, однімали дітей і кидали в огонь палаючих хат (Олександр Довженко, Зачарована Десна, 1957, 487).
КАРАТЕЛЬ
Тлумачення слова