БЕНКЕТА́Р, я, чол. Учасник бенкету; любитель бенкетів. Усі бенкетарі напруго посхапувались, вискакуючи хто куди міг, перевернули стіл з усіма кубками й стравами (Іван Франко, VI, 1951, 77); Ось він сидить, цей куций Мефістофель, Недобрих учт похмурий бенкетар (Микола Бажан, I, 1946, 188).
БЕНКЕТАР
Тлумачення слова